Płyty z poliwęglanu komorowego

Znajdź najbliższy sklep

Chcesz kupić płyty z poliwęglanu komorowego?
miejscowość Szukaj

Chcesz dowiedzieć się więcej?

Zadzwoń:+48 34 377 42 29

Płyty należy przechowywać chroniąc je przed wpływem czynników atmosferycznych i składować na paletach, zabezpieczając przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych, które mogą doprowadzić do znacznego wzrostu temperatury w stosie, co mogłoby spowodować sklejenie się płyt lub sklejenie folii z płytą.

Podczas montażu płyt należy pamiętać o oklejeniu komór płyty taśmą zabezpieczającą, która chroni przed wnikaniem do wewnątrz kurzu i drobnoustrojów mogących doprowadzić do zanieczyszczenia (np. na zielono).Stosujemy taśmę pełną lub paroprzepuszczalną, która zalecana jest szczególnie w konstrukcjach gdzie występuje różnica temperatur po obu stronach płyty. Aby skroplonej parze wodnej umożliwić wydostanie się z płyty, taśmę paroprzepuszczalna stosujemy do zabezpieczenia komór niżej położonej krawędzi płyty.

Trzeba także wziąć pod uwagę liniową rozszerzalność termiczną materiału (ok.+/- 3mm na mb) i zostawić odpowiednią ilość wolnej przestrzeni podczas mocowania płyty w ramach oraz przy wierceniu otworów, aby umożliwić swobodną pracę płyty.

Płyty można ciąć nierozwiedzionymi brzeszczotami o drobnych zębach oraz wysokoobrotowymi piłami tarczowymi. Cięta krawędź płyty powinna być naprężona i unieruchomiona, aby uniknąć postrzępienia krawędzi. Płyty poliwęglanowe można giąć zgodnie z kierunkiem komór, przy czym promień gięcia dla płyt o komorach prostokątnych wynosi zwykle 175 x grubość płyty (dla pewnych rodzajów płyt ma on wartość 150 x grubość płyty lub 200 x grubość płyty).

Profile i akcesoria do poliwęglanu komorowego

 
 
 

Przykłady łączenia płyt z poliwęglanu komorowego
 
 
 
 

Systemy szklenia
Szklenie na "sucho" - stosuje się w przypadkach, gdy wywołane zmianami temperatur ruchy termiczne płyty przekraczają możliwości elastyczności tradycyjnych uszczelniaczy. Wskazane zastosowanie uszczelek z kauczuku naturalnego lub sztucznego (EPDM).

Szklenie na "mokro" - stosowane w typowych metalowych lub drewnianych ramach okiennych przy użyciu taśm i nietwardniejących materiałów szklarskich. System uszczelniający musi zapewniać możliwość ruchu płyty (rozszerzanie i kurczenie) bez utraty przyczepności. Nie należy stosować uszczelnień o odczynie kwaśnym.

Warunki osadzania krawędzi
Dokładne utwierdzenie krawędzi jest warunkiem koniecznym dla zachowania parametrów wytrzymałościowych płyt poliwęglanowych. Głębokość wpuszczenia płyty jest sumą wymaganej głębokości oparcia (min. 20mm) oraz przestrzeni na rozszerzanie termiczne. Ze względu na duże odległości między żebrami w płytach od gr. 16mm, przy ich docięciu na wymiar, należy zwracać uwagę, aby w fazie montażu w strefie docisku profilu i uszczelki znalazło się przynajmniej jedno żebro pionowe płyty.

Obciążenia
Przy projektowaniu szklenia zewnętrznego z zastosowaniem płyt poliwęglanowych należy przyjmować wartości zawarte w normach budowlanych dotyczących obciążenia wiatrem i śniegiem.

Odporność mechaniczna
Płyty poliwęglanowe charakteryzuje znakomita odporność mechaniczna w zakresie temperatur od -40°C do +120°C. Temperatura, której ciągłe oddziaływanie na płytę poliwęglanową przez okres 10-ciu lat spowoduje utratę parametrów optycznych lub mechanicznych o nie więcej niż 50%, wynosi 100°C.

Zalecenia ogólne
Przy szkleniu poziomym zaleca się zachowanie minimalnego spadku 5° (9cm/m) dla odprowadzenia wody deszczowej. Płyty należy montować kanałami skierowanymi zgodnie z kierunkiem nachylenia dachu w szkleniu płaskim, a w łukowym - zgodnie z krzywizną łuku.